Nowy rok

Mamy kolejny rok 2014, to straszne jak ten czas ucieka. Jak zwykle mam postanowienia noworoczne, ale nie wiem czy uda mi się ich dotrzymać, mimo to wierzę w swoje możliwości, ponieważ jedno postanowienie trwa już nieprzerwanie 9 lat i jestem z tego dumna. Nie muszę sobie obiecywać, że będę regularnie ćwiczyć, bo i bez tego tak będzie. Nie muszę wieszać nad łóżkiem kartki, że będę się zdrowo odżywiać, bo weszło mi to w krew. Za to chciałabym zrobić wszystko, aby poprawić swój rozwój osobisty i z tym są związane moje postanowienia. Mam przed sobą dwa egzaminy, jeden już za sobą i mam wrażenie, iż w końcu robię coś co lubię. 

Planów na ten rok jest mnóstwo a te najważniejsze to: po pierwsze wizyta u dentysty i usunięcie aż trzech zębów (cholernie się boję, bo nie przepadam za dentystą), po drugie wizyta u okulisty i nowe okulary, po trzecie właściwa pielęgnacja włosów, bo ostatnio krucho z nimi. Pozostałe plany są bardziej przyziemne.

Dziś jest jeden z fatalnych dni w miesiącu. Dzień kiedy zastanawiam się jak wstać z łóżka. Dzień kiedy nic mi nie pomaga poza silnymi lekami przeciwbólowymi. Próbowałam już wielu sposobów na poradzenie sobie z bólem jak np. butelka z gorącą wodą, ziółka i ruch. Niestety nic nie pomaga. Denerwuje mnie też, kiedy słyszę z ust jakiejś głupiej baby, "ból kobiet przy okresie jest urojony". Chętnie się z nią zamienią, niech zobaczy jak los był dla mnie niełaskawy. Zamiast się cieszyć, że ona nie ma problemów w te dni, to sprawia, że mi się otwiera nóż w kieszeni, ponieważ mam czasem takie myśli, że najchętniej wydrapałabym macicę widelcem. Podobno jak ktoś ma bule krzyżowe (ja), to przy porodzie będzie to samo, ale pomnożone przez 9. W takiej sytuacji z jednej strony pragnie się dziecka, a z drugiej myśli się "jak ja to przeżyję". Ktoś może sobie pomyśleć, że jestem lekomanką, nie - nie jestem, bo raczej rzadko zdarza mi się w innych okolicznościach brać leki.